Tatry - przewodnik turystyczny, opisy atrakcji, przebieg szlaktów turystycznych, podtatrzańskie miejscowości, gotowe plany wycieczek, noclegi i wiele więcej...

Dolina Białego

Dolina Białego

Dolina Białego o długości 2,5 km i powierzchni 300 ha leży pomiędzy masywami Krokwi (1378 m n.p.m.), Sarniej Skały (1377 m n.p.m.) i opadającego w kierunku północnym grzbietu Spaleńca. Dolina jest licznie uczęszczana przez turystów, choć jest tu trochę luźniej niż w leżącej nieopodal Dolinie Strążyskiej.

Obumarłe drzewo w Dolinie Białego.

Obumarłe drzewo w Dolinie Białego.

Dolina jest porośnięta lasem jodłowo–bukowym. Na jej skalnych zboczach występuje kosodrzewina, a w górnych partiach – limba. Klimat Doliny Białego jest nieco chłodniejszy, między innymi z powodu zacienienia przez ogromny masyw Giewontu – z tego powodu piętra roślinności są nieco obniżone. Występuje tu wiele rzadkich gatunków roślin takich jak ostrożeń głowacz, sosna drzewokosa, gnidosz Hacqueta i irga kutnerowata.

 

Dolina Białego.

Dolina Białego.

W 1954 roku, w Dolinie Białego utworzono rezerwat ścisły, który w 1965 roku został nazwany imieniem leśnika i rzecznika utworzenia Tatrzańskiego Parku Narodowego – Stanisława Sokołowskiego. W rezerwacie tym występują gatunki ptaków objęte ścisłą ochroną – głuszce oraz cietrzewie.

Szlak Żółty wiodący przez las w górnej części Doliny Białego.

Szlak Żółty wiodący przez las w górnej części Doliny Białego.

Szlaki

Szlak Doliną Białego

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 3 km
Czas przejścia: 0:55 (↑1:15)
Różnica poziomów: 1212 m – Dolina Białego (część górna)
920 m – Wejście do Doliny
292 m
Stopień trudności: Bardzo łatwy
Ekspozycja: Brak
Widoki: Brak
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Żółty

Wariant: ZEJŚCIE

Po zejściu na szlak żółty droga wiedzie przez las, stopniowo opadając do dna doliny z płynącym nim Białym Potokiem. Przechodzimy nad nim po drewnianym mostku, gdzie możemy chwilę odpocząć na ławeczkach podziwiając piękny, trójschodkowy wodospad.

Wodospad w Dolinie Białego.

Wodospad w Dolinie Białego.

Następnie dalej idziemy w dół kamienno-żwirową drogą, przy akompaniamencie, płynącego wzdłuż szlaku, Białego Potoku. Co jakiś czas spomiędzy drzew wyłaniają się ostre skały gdzieniegdzie porośnięte kosodrzewiną. Na szlaku możemy zajrzeć w głąb dwóch zachodnich odgałęzień Doliny Białego – Suchej Doliny, odchodzącej od jej górnych partii oraz Siwarowego Żlebu, odchodzącego od części środkowej (na wysokości ok. 1000 m n.p.m.).

Szlak biegnący dnem Doliny Białego.

Szlak biegnący dnem Doliny Białego.

Biały Potok, o długości 4,5 km, jest potokiem tatrzańskim o największym średnim spadku dochodzącym do 187 m/km. Jego jedynym dopływem jest nieduży strumień płynący Siwarowym Żlebem. Po wypłynięciu z doliny płynie przez Zakopane zasilając w okolicy ul. Orkana Potok Młyniska. Część jego wód umyka po drodze podziemnymi szczelinami i jaskiniami.

Biały Potok.

Biały Potok.

Około 10 minut marszu od wyjścia z doliny napotykamy na jeszcze jedną ciekawostkę – okratowane wejście do nieczynnej sztolni uranowej, w której w latach 1950-1955 Rosjanie wydobywali rudę uranu na potrzeby budowy bomby atomowej. W owym czasie dolina była zamknięta dla turystów i pilnie strzeżona, a cała operacja miała charakter tajny – nie zachowały się żadne dokumenty na jej temat. Łącznie wykuto 272 m korytarzy, jedno wejście znajduje się tuż przy szlaku, a drugie wyżej – w zboczu doliny. Na szczęście ilość uranu okazała się nieznaczna, więc wydobycia zaprzestano.

Wejście do sztolni uranowej w Dolinie Białego.

Wejście do sztolni uranowej w Dolinie Białego.

Sztolnia uranowa w Dolinie Białego.

Sztolnia uranowa w Dolinie Białego.

Po kilkuminutowym spacerze, wśród skał porośniętych kosodrzewiną (po wschodniej stronie potoku widzimy charakterystyczne skałki – Koryciska), dochodzimy do wylotu Doliny Białego (znajdującego się na wysokości 920 m n.p.m.).

Wejście do Doliny Białego.

Wejście do Doliny Białego.

Ostatni odcinek drogi biegnie dnem dość wąskiego wąwozu. Trakt ten powstał na początku XX wieku, wcześniej górale pędzący swe owce musieli pokonywać tę część drogi górą – Kopą nad Białym. Po minięciu kasy TPN znajdujemy się na Ścieżce Pod Reglami, gdzie możemy posilić się w prywatnym bufecie znajdującym się naprzeciwko wejścia do Doliny.

 Szlak z Czerwonej Przełęczy do Doliny Białego

 INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 0,5 km
Czas przejścia: 0:10 (↑0:15)
Różnica poziomów: 1303 m – Czerwona Przełęcz
1212 m – Dolina Białego (część górna)
109 m
Stopień trudności: Średni
Ekspozycja: Brak
Widoki: Brak
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Czarny

Wariant: ZEJŚCIE

Z Czerwonej Przełęczy rozpoczynamy schodzenie kamienistą drogą. Zejście, wiodące przez las, jest dosyć strome, a po deszczu należy uważać, aby nie poślizgnąć się na mokrych kamieniach. Po 10 minutach znajdujemy się na skrzyżowaniu szlaków – możemy pójść czarnym szlakiem prosto, pod górę do Kalatówek, lub żółtym w lewo, w dół do Doliny Białego.

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW  
Czarny Na Kalatówki
Na Sarnią Skałę
Do Doliny Strążyskiej
1:20 (↕)
0:25 (↓0:20)
0:50 (↕)
Żółty Do Ścieżki pod Reglami przez Dolinę Białego 1:00 (↑1:15)
Szlak z Czerwonej Przełęczy do Doliny Białego

Szlak z Czerwonej Przełęczy do Doliny Białego

Podziel się komentarzem