Tatry - przewodnik turystyczny, opisy atrakcji, przebieg szlaktów turystycznych, podtatrzańskie miejscowości, gotowe plany wycieczek, noclegi i wiele więcej...

Dolina Iwaniacka

Żółty szlak z Doliny Chochołowskiej na Iwaniacką Przełęcz odchodzi w lewo z dna doliny,  około 100 metrów za Leśniczówką TPN. Początkowo, biegnąca razem ze szlakiem czarnym, droga jest błotnista i rozjeżdżona przez traktory. Na drodze towarzyszy nam szum płynącego  z prawej strony Potoku Starorobociańskiego.

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 3 km
Czas przejścia: 1:30 (↓1:10)
Różnica poziomów: 1037 m – Dolina Chochołowska
1459 m – Iwaniacka Przełęcz
422 m
Stopień trudności: Średni
Ekspozycja: Brak
Widoki: Tak, z kilku miejsc
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Żółty

Po około półkilometrowym odcinku szlaki rozchodzą się. Informuje o tym drogowskaz zawieszony na drzewie na rozstaju dróg.

Szlak żółty wiedzie w lewo na Iwaniacką Przełęcz, natomiast czarny, w prawo Doliną Starorobociańską na Siwą Przełęcz.

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW
Żółty Na Iwaniacką Przełęcz 1:30 (↓1:10)
Czarny Na Siwą Przełęcz 2:20 (↓2:00)

My idziemy szlakiem żółtym w kierunku Iwaniackiej Przełęczy. Po chwili naszym oczom ukazuje się urocza Polana Iwanówka położona na wysokości 1100-1140 m n.p.m. u wylotu Doliny Iwaniackiej.

Polanka dawniej była wypasana, stały  na niej nawet szałasy pasterskie, jednak w przeciągu ostatnich kilkudziesięciu lat w wyniku zaprzestania wypasu jej powierzchnia zmniejszyła się kilkukrotnie.

Nazwa polany wywodzi się od nazwiska Iwan, które nosił jej właściciel na przełomie XVII i XVIII wieku.

Mijamy Polanę  Iwaniacką i wchodzimy na kilka chwil do lasu.

Następny odcinek drogi wiedzie niezalesionym dnem Doliny Iwaniackiej, wzdłuż Potoku Iwaniackiego. Wokół widać liczne połamane drzewa – pozostałość po lawinach i silnych wiatrach.

Po około półgodzinnym marszu szlak po raz ostatni przekracza Iwaniacki Potok (ostatnia szansa, aby uzupełnić zapasy wody), opuszcza dno Doliny Iwaniackiej i pnie się pod górę w kierunku północnym. Należy w tym miejscu szczególnie uważać, aby nie zgubić szlaku i nie pójść dalej dnem potoku – niektórym turystom to się zdarza…

Dalej droga wiedzie przez las stromymi, kamiennymi schodkami aż do zarośniętego upłazu Szałasisko (1350 – 1380 m n.p.m.). Uwaga! Po i w czasie deszczu ślisko!

Dalej, do samej Iwaniackiej Przełęczy, wiedzie przez las wygodna gruntowa ścieżka, nieznacznie wznosząca się ku górze.

Podziel się komentarzem