Tatry - przewodnik turystyczny, opisy atrakcji, przebieg szlaktów turystycznych, podtatrzańskie miejscowości, gotowe plany wycieczek, noclegi i wiele więcej...

Dolina Jaworzynki

Z Przełęczy między Kopami ruszamy w kierunku zachodnim. Pierwszy odcinek drogi wiedzie północnymi stokami Małej Królowej Kopy, kamienną drogą wśród kosodrzewiny i niskich drzew iglastych.

Początek drogi z Przełęczy między Kopami do Kuźnic przez Dolinę Jaworzynki.

Początek drogi z Przełęczy między Kopami do Kuźnic przez Dolinę Jaworzynki.

Po drodze do Doliny Jaworzynki znajdziemy kilka miejsc na odpoczynek.

Po drodze do Doliny Jaworzynki znajdziemy kilka miejsc na odpoczynek.

Droga Przełęcz między Kopami – Kuźnice.

Droga Przełęcz między Kopami – Kuźnice.


Wraz z utratą wysokości las zagęszcza się, a my schodzimy dość stromo w dół, aby po pewnym czasie osiągnąć dno Doliny Jaworzynki. Po prawej stronie możemy podziwiać Skupniowy Upłaz oraz Wielką i Małą Królową Kopę.

Skupniowy Upłaz

Skupniowy Upłaz

W dole widać w całej okazałości Polanę Jaworzynkę, do której zmierzamy. Była ona kiedyś intensywnie eksploatowana – prowadzone były na niej prace górnicze oraz wyręb drzewa, a przede wszystkim wypas owiec, co doprowadziło do wyginięcia wielu rosnących w niej roślin. Już przed II wojną światową rozpoczęto ich regenerację obsadzając zbocza modrzewiem oraz olchą (gatunkami nie występującymi naturalnie w Tatrach, jednak odpornymi na surowe warunki panujące w dolinie oraz silny, porywisty wiatr i duże dobowe wahania temperatur).

Dolina Jaworzynki

Dolina Jaworzynki

Jeszcze przed osiągnięciem dna doliny wychodzimy z lasu i możemy podziwiać ciekawe formacje skalne na południowo–zachodnim zboczu Skupniowego Upłazu. Wiele z nich ma swoje nazwy: Cyganka, Cycek, Cygan, Parzące Turnie, Mnich, Krzemionka, Wołowa Turnia i Gruba Turnia.

Mnich – wapienna skała w zboczu Skupniowego Upłazu

Mnich – wapienna skała w zboczu Skupniowego Upłazu

Gdy dotrzemy do Polany Jaworzynki warto odwrócić się do tyłu. Widać stąd kolejno: Wielką Królową Kopę, Małą Królową Kopę oraz Kopę Magury (1703 m n.p.m.).

Wielka Królowa Kopa, Mała Królowa Kopa oraz Kopa Magury.

Wielka Królowa Kopa, Mała Królowa Kopa oraz Kopa Magury.

W północnych stokach Kopy Magury w XVIII-XIX w. znajdowały się kopalnie rudy żelaza (sztolnie znajdowały się także w stokach Małej Królowej Kopy). Wejścia do sztolni zostały zasypane po roku 1930 r., wcześniej natomiast były częstym celem wycieczek turystycznych. W Kopie Magury znajdują się liczne wnęki i pęknięcia, jednak wszystkie są płytkie i nie rozwijają się w żaden system jaskiniowy.

Kopa Magury oraz fragment Jaworzyńskiej Czuby

Kopa Magury oraz fragment Jaworzyńskiej Czuby

Wbrew nazwie, znana Jaskinia Magurska znajduje się nie w stokach Kopy Magury, tylko sąsiedniego szczytu – Jaworzyńskiej Czuby.

Dolina Jaworzynki. W tle Kopa Magury i Jaworzyńska Czuba

Dolina Jaworzynki. W tle Kopa Magury i Jaworzyńska Czuba

Jaskinia Magurska znana była już w XIX wieku, zapewne dzięki dużemu i dobrze widocznemu otworowi. Jaskinia ma 1200 m długości i 59 m głębokości. Posiada dwa otwory wejściowe – jeden (większy) położony na wysokości 1460 m n.p.m., a drugi – 1475 m n.p.m. Jaskinia jest niedostępna dla turystów, a oba otwory zabezpieczone są metalowymi kratami. W jaskini tej znaleziono kości wielu zwierząt, między innymi niedźwiedzia jaskiniowego, lwa jaskiniowego oraz hieny jaskiniowej (większość kości została niestety wyzbierana przez turystów przed zamknięciem dostępu do jaskini).

Polana Jaworzynka o długości 1 km położona jest na wysokości 1070 – 1120 m n.p.m. Jej nazwa pochodzi od rosnących tu niegdyś jaworów. Znajduje się na niej kilka szałasów pasterskich. Są one pozostałością po dawnych czasach, kiedy polana i cała dolina wraz z przylegającymi do niej stokami były intensywnie wypasane.

Dnem Doliny Jaworzynki płynie Potok Jaworzynka, jednak przez większość czasu jego koryto jest zupełnie suche (zapełnia się jedynie po intensywnych opadach), co dzieje się za sprawą podziemnych odpływów odprowadzających wodę. W latach 1920 – 1930 w Dolinie Jaworzynki funkcjonowała skocznia narciarska (pierwsza w Polsce).

Po przemierzeniu polany ponownie wchodzimy do lasu,  mijamy tamę oraz ogrodzone ujęcie wody, aby po kilku chwilach osiągnąć cel naszej wycieczki – Kuźnice.

Kuźnice

Kuźnice

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 3 km
Czas przejścia: 1:15 (↑1:45)
Różnica poziomów: 1499 m – Przełęcz między Kopami
1025 m – Kuźnice
474 m
Stopień trudności: Łatwy
Ekspozycja: Brak
Widoki: Z Przełęczy między Kopami
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Żółty

 

Podziel się komentarzem