Tatry - przewodnik turystyczny, opisy atrakcji, przebieg szlaktów turystycznych, podtatrzańskie miejscowości, gotowe plany wycieczek, noclegi i wiele więcej...

Wycieczka Doliną Małej Łąki na Giewont

Wycieczkę rozpoczynamy na niewielkim parkingu nieopodal przystanku Gronik (można dojść na piechotę z centrum Zakopanego, dojechać samochodem lub autobusem). Idziemy Doliną Małej Łąki po drodze mijając malowniczą Polanę Małołącką. Następnie wspinamy się na Kondracką Przełęcz i osiągamy szczyt Giewont. Z Giewontu schodzimy na Halę Kondratową i dalej przez Kalatówki do Kuźnic. Do punktu początkowego wracamy Ścieżką pod Reglami lub autobusem. Czas wycieczki uwzględnia sześć piętnastominutowych postojów. 

Dolina Małej Łąki

Dolina Małej Łąki, o powierzchni ok. 5,7 km2, mająca długość 5,4 km, jest jedną z rzadziej uczęszczanych dolin w Polskich Tatrach, choć przy tym nie mniej piękną od pozostałych.

Od strony wschodniej ograniczona jest grzbietami Giewontu i Kopy Kondrackiej, natomiast od zachodu – Małołączniaka, Wielkiej Turni, Skoruśniaka i Hrubego Rygla. Dolina w dolnej (północnej) części posiada profil V–kształtny, natomiast w środkowej i górnej – U–kształtny i jest typowym przykładem doliny polodowcowej, z trzypiętrowym ułożeniem cyrków lodowcowych.

Dolina Małej Łąki – szlak

Odcinek z Gronika do Wielkiej Polany Małołąckiej

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 2 km
Czas przejścia: 1:00 (↓0:45)
Różnica poziomów: 938 m n.p.m. – wejście do Doliny
1163 m n.p.m. – Wielka Polana Małołącka
225 m
Stopień trudności: Łatwy
Ekspozycja: Brak
Widoki: Brak
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Żółty / Niebieski

Żółty (a w początkowym odcinku żółto–niebieski) szlak Doliną Małej Łąki odbija od Ścieżki pod Reglami niedaleko przystanku PKS Gronik. Nieopodal wejścia znajduje się parking (płatny 10 zł/doba). Są tu również toalety i oczywiście kasa TPN. Po przekroczeniu bramki gruntowo–żwirowa droga wiedzie przez świerkowo–jodłowy las wzdłuż Potoku Małołąckiego.

Dolina Małej Łąki – początkowy odcinek

Dolina Małej Łąki – początkowy odcinek

Około 3–kilometrowy Małołącki Potok płynący dolną częścią Doliny Małej Łąki, zasilany jest głównie przez wywierzysko znajdujące się na wysokości Szatry. Po wypłynięciu z doliny zasila  Butorowski Potok, a część jego wód zasila podziemnymi przepływami Potok Kościeliski.

Potok Małołącki

Potok Małołącki

Po około półgodzinnym marszu docieramy do Szatry, skrzyżowania szlaków znajdującego się około 1,5 km od wylotu Doliny na wysokości 150 m n.p.m. Można stąd udać się prosto – na Wielką Polanę Małołącką lub skręcić na Przysłop Miętusi. Nazwa pochodzi od słowa „satra”, oznaczającego szałas zbudowany z gałęzi i liści, który stał w tym miejscu do II wojny światowej.

Szatra - skrzyżowanie szlaków

Szatra – skrzyżowanie szlaków

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW
Żółty Czerwone Wierchy (Kopa Kondracka)
Kondracka Przełęcz
Wielka Polana Małołącka
3:25 (↓2:40)
2:25 (↓1:55)
0:25 (↓0:20)
Niebieski Czerwone Wierchy (Małołączniak)
Przysłop Miętusi
3:30 (↓2:45)
0:30 (↓0:20)

Dalszy odcinek na Polanę wspina się stromiej przez las, jednak większy wysiłek rekompensują nam widoki, które możemy podziwiać po dotarciu do Wielkiej Polany Małołąckiej.

Wielka Polana Małołącka

Wielka Polana Małołącka, o długości ok. 1 km, położona jest na wysokości 1150-1200 m n.p.m. i powstała w miejscu dawnego jeziora polodowcowego.

Wielka Polana Małołącka

Wielka Polana Małołącka

Zarówno Polana jak i cała dolina była wykorzystywana do celów pasterskich. Pierwsze wzmianki na temat wypasu owiec i bydła w tej dolinie pochodzą z końca XVI wieku. Niegdyś znajdowała się tu cała osada pasterska licząca 15 budynków, do dnia dzisiejszego nie ostał się jednak żaden z nich.

Wielka Polana Małołącka

Wielka Polana Małołącka

Z Polany możemy podziwiać Giewont, Siodłową Turnię, Mnichowe Turnie, Wielką Turnię i Zagonną Turnię. Nieco schowane są Kondracka Przełęcz (za Siodłową Turnię) i Kopa Kondracka (za Wielką Turnię).

Wielka Polana Małołącka. Widok z południowo – wschodniego krańca

Wielka Polana Małołącka. Widok z południowo – wschodniego krańca

Na skraju polany znajduje się skrzyżowanie szlaków. Można stąd udać się na Przysłop Miętusi, a dalej na Czerwone Wierchy lub do Doliny Kościeliskiej lub też na Przełęcz w Grzybowcu (alternatywna droga na Giewont) lub zejście do Doliny Strążyskiej. Jest także drewniany stół i ławki umożliwiające odpoczynek.

Skrzyżowanie szlaków na Wielkiej Polanie Małołąckiej

Skrzyżowanie szlaków na Wielkiej Polanie Małołąckiej

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW
Żółty Czerwone Wierchy (Kopa Kondracka)
Kondracka Przełęcz
Droga pod Reglami (Gronik)
3:10 (↓2:20)
2:00 (↓1:30)
0:45 (↑1:00)
Czarny Przysłop Miętusi
Przełęcz w Grzybowcu
0:15 (↕)
0:40 (↓0:30)

Odcinek z Wielkiej Polany Małołąckiej na Przełęcz Kondracką

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 4,5 km
Czas przejścia: 2:00 (↓1:30)
Różnica poziomów: 1163 m – Wielka Polana Małołącka
1725 m – Kodracka Przełęcz
562 m
Stopień trudności: Średni
Ekspozycja: Brak
Widoki: Na całej trasie
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Żółty

Po przejściu polany szlak ponownie wchodzi do lasu, jednak niższego i rzadszego (szczególnie na północno–zachodnim zboczu).

Szlak z  Wielkiej Polany Małołąckiej na Kopę Kondracką

Szlak z  Wielkiej Polany Małołąckiej na Kopę Kondracką

Po kilku minutach dochodzimy do niewielkiej polanki z której pięknie widać Giewont oraz Siodłową Turnię.

Niewielka polanka na szlaku na Przełęcz Kondracką

Niewielka polanka na szlaku na Przełęcz Kondracką

Dwukrotnie przecinamy żleb (Uwaga, niektórzy turyści mylą trasę idąc w górę żlebem! Prawidłowa trasa go tylko przecina.). Las stopniowo coraz bardziej się rozrzedza, pojawiają się połacie kosodrzewiny. Wspinamy się dość stromą kamienną ścieżką, wstępującą na Wyżnie Małołąckie (rówień położona na wysokości 1230–1270 m n.p.m u stóp Małego Giewontu), a następnie dalej – skrajem Niżniej Świstówki Małołąckiej (cyrku lodowcowego leżącego na wysokości 1450-1580 m n.p.m.).

Nieco ponad Wyżnią Świstówką Małołącką, na wysokości 1700 m n.p.m., znajduje się jeden z otworów Wielkiej Jaskini Śnieżnej. Wielka Jaskinia Śnieżna ma długość ponad 23,7 km i głębokość 824 m i jest najdłuższą i najgłębszą jaskinią w Polsce. Jest jaskinią krasową o rozwinięciu pionowym. Powstała w wyniku wymywania przez wody topniejącego lodowca, ale w czasach obecnych pełna jest wody, która tworzy w niej liczne jeziorka, wodospady i syfony. Posiada pięć wejść i początkowo sądzono, że prowadzą one do różnych jaskiń, jednak prace odkrywcze dowiodły, że ich korytarze należą do jednego systemu jaskiniowego. Co ciekawe, jeden w otworów leży w innej dolinie – sąsiedniej Litworowej. W jaskini w dalszym ciągu są prowadzone prace badawcze.

Warto bacznie przyglądać się okalającym szlak skalistym zboczom – przy odrobinie szczęścia można wypatrzyć kozicę.

Szlak na Przełęcz Kondracką

Szlak na Przełęcz Kondracką

Dolina Małej Łąki. W oddali Wielka Polana Małołącka

Dolina Małej Łąki. W oddali Wielka Polana Małołącka

Siodłowa Turnia

Siodłowa Turnia

Dalej szlak wspina się stromo w górę pomiędzy Siodłową Turnią (1647 m n.p.m) i Mnichowymi Turniami. W północnych zboczach Siodłowej Turni znajduje się kilka jaskiń, między innymi Jaskinia Śpiących Rycerzy Wyżnia i Niżnia. W zboczach Mnichowych Turni, (w których można wyróżnić trzy wierzchołki – Dziadek, Babka i Mnich) również znajduje się kilka jaskiń – Pomarańczarnia, Jaskinia za Mnichem oraz Chuda Mnichowa Studnia. Ostatni fragment drogi na przełęcz wiedzie między połaciami kosodrzewiny.

Droga pośród kosodrzewiny

Droga pośród kosodrzewiny

Kondracka Przełęcz

Kondracka Przełęcz leży na wysokości 1725 m, pomiędzy Giewontem i Kopą Kondracką (jednym ze szczytów należących do masywu Czerwonych Wierchów). Znajduje się na niej skrzyżowanie szlaków, można stąd udać się na Giewont, na Halę Kondratową (i dalej do Kuźnic), na Kopę Kondracką (i dalej na pozostałe szczyty Czerwonych Wierchów lub na Kasprowy Wierch) oraz zejść do Zakopanego Doliną Małej Łąki.

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW
Żółty Kopa Kondracka
Dolina Małej Łąki (Gronik)
1:00 (↓0:45)
2:15 (↑3:00)
Niebieski Giewont
Hala Kondratowa
0:30 (↓0:20)
1:00 (↑1:15)

Z przełęczy rozciągają się piękne widoki. Patrząc na północ można podziwiać Giewont, na zachód – Dolinę Małej Łąki i Małołączniak, na południe – Kopę Kondracką, a na wschód – Dolinę Kondratową.

Ponieważ Kondracka Przełęcz leży na szlaku prowadzącym na Giewont, jest miejscem bardzo obleganym przez turystów. Wiele wycieczek i turystów indywidualnych organizuje sobie tutaj dłuższy postój.

Szlak z Kondrackiej Przełęczy na Giewont

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 1,1 km
Czas przejścia: 0:30 (↓0:20)
Różnica poziomów: 1725 m – Kodracka Przełęcz
1894 m – Giewont
169 m
Stopień trudności: Trudny
Ekspozycja: Tak, przy podejściu pod sam szczyt
Widoki: Na całej trasie
Ubezpieczenia: Łańcuchy przy podejściu na sam szczyt
Kolor szlaku: Niebieski

 

W sezonie jest to bardzo oblegana trasa (zdarza się, że aby wejść na wierzchołek trzeba stać w długiej kolejce).

Szlak z Przełęczy Kondrackiej na Giewont wiedzie skalistym grzbietem, gdzieniegdzie porośniętym kępami kosodrzewiny. Początkowy odcinek trasy to kamienna wygodna droga (choć oczywiście pod górę), której przemierzenie nie powinno przysporzyć większych trudności.

Droga na Giewont.

Droga na Giewont.

Po  ok. 10 minutach dochodzimy do Wyżniej Kondrackiej Przełęczy (1765 m n.p.m.), nieco ponad którą nasza droga styka się z alternatywnym szlakiem na Giewont biegnącym z Przełęczy w Grzybowcu.

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW
Czerwony Przełęcz w Grzybowcu 1:10 (↑1:30)
Niebieski Giewont
Kuźnice
0:20 (↓0:15)
2:10 (↑2:45)
Droga na Giewont.

Droga na Giewont.

Po kolejnych kilku minutach marszu dochodzimy do początku szlaku jednokierunkowego – chcąc wejść na Giewont musimy iść w prawo pod górę.

Początek szlaku jednokierunkowego.

Początek szlaku jednokierunkowego.

Samo podejście pod szczyt jest dosyć eksponowane – należy obejść dookoła „iglicę” trzymając się łańcuchów. Kamienie na drodze są śliskie (wyślizgane przez tysiące chodzących tędy turystów), więc należy zachować ostrożność, szczególnie po deszczu. Droga powrotna obchodzi iglicę od drugiej strony.

Wierzchołek Giewontu.

Wierzchołek Giewontu.

Uwaga! W górach pogoda jest bardzo zmienna. Jeżeli wchodząc na Giewont zauważymy symptomy zbliżającej się burzy należy bezwzględnie zrezygnować z dalszej wędrówki. Co roku zdarzają się przypadki porażenia turystów piorunem podczas próby zdobycia tego szczytu w czasie burzy.

Giewont

Giewont to szczyt w Tatrach Zachodnich o wysokości 1894 m. Masyw Giewontu składa się z trzech części – Wielkiego Giewontu (1894 m n.p.m.), Małego Giewontu (1728 m n.p.m.) i Długiego Giewontu (1876 m n.p.m.). Łączna długość wszystkich trzech części wynosi 2,7 km.

Giewont ze Skupniowego Upłazu

Giewont ze Skupniowego Upłazu

Pomiędzy Wielkim i Małym Giewontem znajduje się Giewoncka Przełęcz. Wielki Upłaz to zbocze Długiego Giewontu opadające do Doliny Kondratowej. Z kolei południowe zbocza Wielkiego Giewontu opadają do Przełęczy Kondratowej. Charakterystyczna przełęcz pomiędzy Wielkim Giewontem a Długim Giewontem to Szczerba.

Giewont z Małołączniaka

Giewont z Małołączniaka

Giewont jest bardzo dobrze widoczny z Zakopanego. Wiąże się z nim legenda o śpiącym rycerzu, który powstanie, gdy Polska znajdzie się w niebezpieczeństwie.

Giewont z Gubałówki nocą

Giewont z Gubałówki nocą

Szczyt ten znany jest również z powodu wielu wypadków śmiertelnych. Niektóre były spowodowane wyładowaniami atmosferycznymi, a inne obraniem przez turystów drogi poza wyznaczonymi szlakami. Zdarzały się także samobójstwa. Tylko do roku 2004 zginęło na nim ponad 76 osób. Wiele wypadków zdarza się podczas prób zdobywania Giewontu lub schodzenia z niego Żlebem Kirkora. Żleb ten opada z Giewonckiej Przełęczy w stronę Doliny Strążyskiej. Kiedyś przebiegał nim szlak turystyczny (wyznaczony przez Michała Kirkora i Kazimierza Brzozowskiego w 1902 r.), jednak był on bardzo niebezpieczny i zdarzało się na nim tak wiele wypadków, że został zamknięty.  W żadnym wypadku nie należy zbaczać z wyznaczonych szlaków, nawet jeśli w początkowych odcinkach nieoznakowane trasy wydają się być łatwe do pokonania.

Giewont z Hali Stoły

Giewont z Hali Stoły

Na szczycie Giewontu znajduje się 15-metrowy metalowy krzyż, ufundowany przez mieszkańców Zakopanego i zamontowany w 1901 roku z okazji 1900 rocznicy narodzin Jezusa Chrystusa. Istnieją pisemne wzmianki, że od XVI wieku w masywie góry funkcjonowała kopalnia miedzi. W jego zboczach znajduje się ponadto wiele jaskiń, między innymi Jaskinia Juhaska, Kozia Grota, Dziura w Szczerbie, Dziura nad Doliną Strążyską.

Z Giewontu rozpościera się piękny widok na Zakopane i kilkadziesiąt tatrzańskich szczytów, również słowackich.

Wierzchołek Giewontu

Wierzchołek Giewontu

Szlak z Kondrackiej Przełęczy na Halę Kondratową

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 1,8 km
Czas przejścia: 1:00 (↑1:15)
Różnica poziomów: 1725 m – Kodracka Przełęcz
1333 m – Polana Kondratowa
– 392 m
Stopień trudności: Średni
Ekspozycja: Brak
Widoki: Na całej trasie – na szczyty otaczające Dolinę Kondratową
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Niebieski

Dolina Małego Szerokiego jest górną częścią Doliny Kondratowej. Od północy ograniczona jest masywem Giewontu, od Zachodu – Kopy Kondrackiej. Droga doliną prowadzi wśród połaci kosodrzewiny. Dookoła rozpościerają się piękne widoki na okalające dolinę szczyty.Z Przełęczy Kondrackiej schodzimy Doliną Małego Szerokiego dość stromymi, kamiennymi schodkami w stronę Polany Kondratowej.

Widok z Kondrackiej Przełęczy na Dolinę Kondratową.

Widok z Kondrackiej Przełęczy na Dolinę Kondratową.

Po kilku minutach marszu, w okolicach Kurskiego Żlebu naszą drogę przecina pierwszy od dłuższego czasu górski strumień. Jest to dobra okazja do uzupełnienia zapasów wody.

Mijamy kilka kolejnych żlebów opadających tu od strony Długiego Giewontu. Wśród nich znajdują się kolejno: Świński Żleb, Koński Żleb, Krówski Żleb oraz Suchy Żleb. Idąc możemy obserwować wyłaniającą się coraz śmielej Polanę Kondratową. Na wprost widać pośrednią stację kolejki na Kasprowy Wierch – Myślenickie Turnie. Na dnie kotliny o niewdzięcznej nazwie Piekło (związanej z hulającymi w tej okolicy silnymi wiatrami) można urządzić postój i odpocząć na jednym z wielkich porozrzucanych głazów.

Polana Kondratowa.

Polana Kondratowa.

Ostatni odcinek drogi wiedzie przez las. Po chwili wychodzimy na Polanę Kondratową ze znajdującym się na niej Schroniskiem na Hali Kondratowej.

 

Hala Kondratowa

Hala Kondratowa położona jest w Dolinie Kondratowej na wysokości 1300-1370 m n.p.m. Zajmuje powierzchnię ok. 15 ha. Po zaprzestaniu wypasu owiec polana stopniowo zarasta. W połowie XX wieku zajmowała prawie dwa razy większą powierzchnię. Niegdyś była częścią Hali Kondratowej – obszaru wypasania owiec i bydła, zajmującego Polanę Kondratową, Dolinę Małego Szerokiego (czyli górną część Doliny Kondratowej, którą przebiega szlak na Przełęcz Kondracką), Długi Żleb (podchodzący pod wschodnie stoki Kopy Kondrackiej), Dolinę Suchą Kondracką (podchodzącą pod Suchy Wierch Kondracki, Suche Czuby oraz Goryczkową Czubę) oraz południowe zbocza Giewontu.

Hala Kondratowa

Hala Kondratowa

Pierwsze wzmianki o wypasie na Hali Kondratowej pochodzą z czasów Jana III Sobieskiego. Na Hali w przeszłości stały zabudowania pasterskie, jednak do dnia dzisiejszego zachował się tylko jeden budynek wyremontowany w 1984 roku z inicjatywy Tatrzańskiego Parku Narodowego (jest niewidoczny ze szlaku turystycznego). W okresie międzywojennym na Polanie Kondratowej funkcjonowała skocznia narciarska (odbyły się tu Mistrzostwa Polski w skokach narciarskich w 1936 roku, służyła także jako miejsce przygotowań olimpijskich). W dole Polany mieściła się jeszcze jedna nieduża, usypana ze śniegu, pomocnicza skocznia.

Polana Kondratowa

Polana Kondratowa

Schronisko znajdujące się na Polanie Kondratowej oferuje gospodę i bufet oraz 20 miejsc noclegowych (w pokojach 6 i 8 osobowych z ogólnodostępnymi łazienkami) w cenie 28 zł od osoby. Przed Schroniskiem znajduje się kilka stołów dla turystów, przy których można odpocząć podziwiając rozpościerające się wokół widoki. Od 2009 roku Schronisko nosi imię Władysława Krygowskiego – znawcy polskiej części Karpat, autora wielu przewodników turystycznych i propagatora turystyki górskiej. Na Polanie Kondratowej (przy schronisku) znajduje się skrzyżowanie szlaków turystycznych. Można stąd udać się na Kondracką Przełęcz (i dalej na Giewont lub Czerwone Wierchy), Przełęcz pod Kondracką Kopą (i dalej przez Suchy Wierch w stronę Kasprowego Wierchu lub na Czerwone Wierchy) oraz do Kuźnic.

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW
Zielony Przełęcz pod Kondracką Kopą 1:30 (↓1:10)
Niebieski Kondracka Przełęcz
Kuźnice
1:15 (↓1:00)
1:00 (↑1:20)

Z Polany rozciąga się widok na Długi Giewont, Przełęcz Kondracką, Kopę Kondracką, Suchy  Wierch, Goryczkową Czubę i Kasprowy Wierch.

Hala Kondratowa

Hala Kondratowa

Schronisko na Polanie Kondratowej

Na polanie,  na wysokości 1333 m n.p.m., u stóp Giewontu, stoi Schronisko na Hali Kondratowej (najmniejsze w polskich Tatrach). Zostało ono wybudowane w 1948 r. – wcześniej na hali funkcjonowało prywatne schronisko prowadzone przez Jerzego Uznańskiego, zniszczone przez lawinę w 1913 roku oraz dzikie schronisko wybudowane w 1933 roku.

W 1953 roku Schronisko zostało częściowo zniszczone przez kamienną lawinę, która zeszła z południowego zbocza Giewontu.

W schronisku znajduje się 20 miejsc noclegowych w dwóch pokojach sześcioosobowych i jednym ośmioosobowym (w cenie ok. 28 zł / os.).

Ponadto w schronisku mieści się bufet, w którym można posilić się przed dalszą drogą.

Sprzed budynku roztacza się piękny widok na okoliczne szczyty. Na ścianie schroniska wisi tablica ostrzegająca o niebezpieczeństwach związanych ze zdobywaniem jednego z najpopularniejszych szczytów w Tatrach – Giewontu.

Szlak z Polany Kondratowej na Kalatówki

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 2,0 km
Czas przejścia: 0:30 (↑0:40)
Różnica poziomów: 1333 m – Polana Kondratowa
1185 m – Kalatówki
– 148 m
Stopień trudności: Łatwy
Ekspozycja: Brak
Widoki: Na Polanie Kondratowej, na Kalatówkach
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Niebieski

Z Polany Kondratowej idąc szlakiem w kierunku Kuźnic wchodzimy do lasu świerkowego, którym będzie przebiegać właściwie cała trasa na Polanę Kalatówki. Las jest gęsty i ciemny, a roślinność runa, która powinna występować tuż przy podłożu – bardzo uboga. Część szlaku prowadzi wzdłuż wału moreny bocznej lodowca, zalegającego w dolinie w epoce plejstocenu.Wariant: ZEJŚCIE

Tuż przed Polaną Kalatówki, po lewej stronie mijamy Kalacką Turnię (1383 m n.p.m.)  – zbudowane ze skał wapiennych, całkowicie zalesione wzniesienie, którego skalisty wierzchołek przypomina ruiny starego zamku. Z tego powodu w przeszłości turnia nazywana była „Zakopiańskim Zamczyskiem.”

Na jej stokach znajduje się Wywierzysko Bystrej (Kalackie Wywierzysko). Są to dwa źródła zasilające potok Bystra, z których woda (o temp. 4⁰C) wypływa z wydajnością 200 l/s. Wywierzysko nie leży bezpośrednio przy szlaku i nie jest dostępne dla turystów.

W Kalackiej Turni, nieopodal szlaku znajduje się też kilka jaskiń. Jaskinia Bystra (inaczej zwana Niżnią Kalacką Jaskinią) to bardzo wilgotna jaskinia, pełna syfonów i podziemnych jeziorek. Długość jej korytarzy wynosi 1380 m. Płyną nią wody wypływające na powierzchnię w Wywierzysku Bystrej. Jaskinia została odkryta w 1923 roku, a prace odkrywcze trwały w niej (z przerwami) do 1987 roku, w którym zdarzył się w niej śmiertelny wypadek. Podczas nurkowania w syfonie zginął wtedy Słoweniec  Aleksej Petrujkić. Od tamtej pory jaskinia jest niedostępna nawet dla grotołazów, a obydwa wejścia są zagrodzone drewnianymi palami.

W pobliżu znajdują się jeszcze dwie mniejsze jaskinie – Jaskinia Dudnica długości 185 m będąca miejscem treningów nurków jaskiniowych, oraz Jaskinia Kalacka o długości 345 m. Była ona w przeszłości odwiedzana przez turystów, o czym świadczą podpisy z 1882 roku. Obecnie jest niedostępna dla turystów, a wejście do niej jest zagrodzone metalową kratą.

 

Kalatówki

Polana Kalatówki położona jest w Dolinie Bystrej na wysokości 1185 – 1198 m n.p.m., a jej powierzchnia wynosi ok. 13 ha. Opadają do niej stoki Kalackiej Turni (1383 m n.p.m.) i południowo–wschodnie stoki Białego Grzbietu (łączącego Giewont z Krokwią), zwane Kalackim Upłazem.

Z polaną nierozerwalnie związana jest historia polskiego narciarstwa. Na przełomie XIX i XX wieku urządzono tu pierwszy ośrodek narciarski. Od 1910 roku organizowano na niej różne zawody narciarskie, a wcześniej skoki narciarskie.

Obecnie polana również przyciąga miłośników narciarstwa. Zimą w Suchym Żlebie, opadającym na polanę, działa czterystumetrowy wyciąg orczykowy. Przy wyciągu znajduje się szkółka narciarska, a sprzęt wypożyczyć można w Hotelu Górskim PTTK na Kalatówkach.

Nazwa polany pochodzi od nazwiska dawnych właścicieli – Kalatów z Szaflar. Polana od XVIII wieku była wypasana i wchodziła w skład Hali Kalatówki. Stało na niej 11 szałasów, jednak do dnia dzisiejszego zachowały się tylko 2 z nich. Obecnie na polanie prowadzony jest kulturowy wypas owiec.

Wiosną polana przybiera fioletową barwę za sprawą masowo zakwitających na niej krokusów.

Przez polanę przebiega Droga Brata Alberta prowadząca z Kuźnic na Kalatówki (szlak niebieski).

Na polanie znajduje się Hotel Górski PTTK na Kalatówkach, wybudowany w 1938 roku na potrzeby narciarskich mistrzostw świata.

Na Kalatówkach znajduje się skrzyżowanie szlaków turystycznych. Niebieski szlak prowadzi wokół polany i dalej na Polanę Kondratową lub do Kuźnic. Z północnego skraju polany odchodzi natomiast czarny szlak przez Dolinę Białego na Czerwoną Przełęcz.

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW 
Czarny Do Doliny Białego 1:20 (↕)
Niebieski Polana Kondratowa
Kuźnice
0:50 (↓0:40)
0:30 (↑0:40)

 

Szlak z Kalatówek do Kuźnic

INFORMACJE O ODCINKU SZLAKU
Długość: 1,5 km
Czas przejścia: 0:30 (↑0:40)
Różnica poziomów: 1185 m – Kalatówki
1025 m – Kuźnice
160 m
Stopień trudności: Łatwy
Ekspozycja: Brak
Widoki: Brak
Ubezpieczenia: Brak
Kolor szlaku: Niebieski

 

Szlak do Kuźnic wiedzie brukowaną Drogą Brata Alberta w kierunku północno–wschodnim przez świerkowy las (oprócz świerków występują w nim także olchy, wierzby i buki).Wariant: ZEJŚCIE

Po około półkilometrowym odcinku mijamy znajdujący się z prawej strony Klasztor SS Albertynek, w miejscu tym odchodzi w lewo żółty szlak prowadzący do Klasztoru OO Albertynów na Śpiącej Górze.

SKRZYŻOWANIE SZLAKÓW
Żółty Klasztor Albertynów na Śpiącej Górze 0:40 (↓0:30)

Po półgodzinnej wędrówce przechodzimy nad Potokiem Bystra, pod początkowym odcinkiem wyciągu na Kasprowy Wierch i docieramy do Kuźnic.

Bystra (inaczej Bystry Potok lub Bystra Woda) wypływa z Wywierzyska Bystrej położonego w stoku Kalackiej Turni. Zasilają go potoki Kondratowy, Goryczkowy, Kasprowy oraz Jaworzynka.

Na szlaku

 

Podziel się komentarzem